Sizce Hayat Nedir?

Şu koskoca dünyada bir hayat var ömür diye geçirdiğimiz. Sizce nedir bu nasıl geçirmeliyiz? Nelerin peşinde harcıyoruz  bu ömrümüzü, kafamızda bir sürü sorular. Yaş ilerledikçe mi anlıyoruz bu hayatı siz de bu metni okurken  bir sorgulayın kendinizi. Çevremde birçok yaş grubundan insanlar var kısaca gözlemlerimi onlarla olan sohbetlerimi size aktarayım:

 

 

 

Küçük yaşlarda tek derdimiz oyunlardı veya okul okuyorsak derslerimizde buna eklenebilir. Aslında her şey o küçük yaşlardaki hayallerle başlıyor tabi bunu gerçekleştirmek veya gerçekleştirememek vardır. Mesela bir meslek seçersiniz olmak için hani derler ya  küçükken ne olmak istersin gibi  işte o vakitler aklımıza yer eder bazı şeyler ama araya hayat girer küçük yaşlarda bunu idrak edemeyiz ilkokul ve orta okulda ne olduğunu anlamaz dediğim  gibi tek derdimiz ders ve ödev olurdu işte asıl ayrım noktası lisedir. Farklı  okullardan gelen insanlar 8 yıldır tanıdığın arkadaşlar gider yerini bir başka sınıf arkadaşları doldurur.

 

Eğer seçimlerin iyi olmazsa  işte ayağının biraz kaydığı yer diyebiliriz. Çünkü bu süreye kadar ailemizin seçtiği kişilerle konuşur onlarla zaman geçirirdik ama şimdi lise hem arkadaş seçme hem yeni bir süreç diyebiliriz. Çevren kötü ise alkol ve sigara gibi birçok şeylere alışkanlığın olabiliyor mesela  okul kırmak gibi ne kadar yararsız ne kadar  faydamıza olmayacak ne varsa yapmak isteriz. Yine hayatı anlamaz halk tabiriyle toz pembe görürüz ailemiz her şeyimizi karşılar ve bizden sadece  okulumuzu okumamızı beklerler tabi çok iyi bir arkadaş çevreniz  yoksa küçükken kurduğunuz olmak istediğiniz meslek içinde bir çalışma iradeniz yok oluyor.

 

Her neyse bu süreç yani dört yıl öyle böyle geçiyor asıl hayat lise bitikten sonra başlıyor. Kimisi birinin yanında çalışıyor mesleğini öğreniyor kimisi üniversite ortamını görmek için  birkaç yılını heba ediyor kimisi istediği yeri kazanmak için mezuna da kalsa oturup ders çalışıyor. Aslında bu lise zamanı dersler yanında kişisel gelişim, kendini yönlendirme ,kısacası irade eğitimi verilmelidir ki ne yapacağını, hayattan beklentisinin ne olduğunu en önemli kendini tanımayı öğrenmeli ki sonra bu kişinin hayata atılmasını bekleyin. Böylelikle kişinin yaşı ilerlediği zaman ne istediğini bilen oluyor ama iş işten çoktan geçmiş oluyor.

 

Tabi bazı istisnalar oluyor iyi bir öğretmene denk gelmek gibi ya da  iyi bir arkadaşa denk gelmek gibi tek bunu okul hayatı ile kısıtlayamayız insanlarla olan ilişkilerimizde de yaşıyoruz daha kendimizi tanımadan karşı taraf bu bir ilişki ya da arkadaş olabilir  onun hayatına benzetmeye çalışıyoruz ya da karşı taraftan sebepsiz çevreden gördüğümüz  beklentileri görmek istiyoruz ve olumsuzluklarla karşılaşıyoruz. Kendini hayata karşı geliştiren, ne istediğini bilen, kendine dair bir duruşu olan birisi buna göre hareket ederek hayatına da karşısındaki insana da nasıl davranacağını bilir ve genellikle insan ilişkilerinde  başarılı olur. Yani şunu anlatmak istiyorum hayata geç  kaldıktan sonra hayatı anlıyoruz ve başa dönemiyoruz  her şey küçüklükten geliyor.

 

Çevrenizdeki küçük kim varsa fikirlerini ,görüşlerini küçümsemeyin kendisini ifade edebilsin belki bir düşüncesi  hayatının değişimi olacaktır.  Her ne olursa olsun bazen geç kalmış sayılmayız unutmayın gelişmenin önündeki engel hayata hep aynı pencereden bakmaktır.

 

Yazar: Kendini 20’li yaşlarda fark eden bir genç